මිනිසුන්ටත් රටවලටත් පහළ වන දඬුවම් හා විපත් සඳහා හේතු තිබේ. එසේම ඒවායින් ආරක්ෂා වීමටද හේතු තිබේ. ඒවා අතරින් ඉතා වැදගත් කරුණු කිහිපයක් මෙසේය.
1. යහපත අණ කිරීම හා අයහපත වැළැක්වීම
අබූ බක්ර් رضي الله عنه තුමා මෙසේ පැවසීය:
“ජනයෙනි! නියත වශයෙන්ම ඔබලා මෙම වැකිය කියවන්නෙහුය.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لَا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ
‘විශ්වාස කළවුනි! ඔබලා ඔබ ගැනම සැලකිලිමත් වන්න. ඔබලා යහමඟ ලැබ සිටින විට නොමඟ ගිය අය ඔබලාට හානියක් නොකරනු ඇත.’ (අල්-මාඉදා 5:105)
නමුත් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පවසනු මා අසා ඇත්තෙමි:
‘මිනිසුන් යම් අසාධාරණයක් සිදු කරන තැනැත්තෙකු දැක, ඔහුගේ අත අල්ලා එය වැළැක්වීමට කටයුතු නොකළහොත්, අල්ලාහ් ඉතා ඉක්මනින් තමන්ගෙන් වූ දඬුවමකින් ඔවුන් සියල්ලන්ම අල්ලනු ඇත.’”
[වාර්තා කළේ අත්-තිර්මිදි විසිනි. මෙය නිවැරදි නබි වදනක් බව ඔහු පැවසීය.]
ඉබ්නු අල්-අරබී رحمه الله මෙසේ පැවසීය:
“පාපකර්ම අතරින් සමහරක් සඳහා අල්ලාහ් මෙලොවදීම දඬුවම ඉක්මන් කරයි. තවත් සමහරක් සඳහා පරලොව දක්වා කල් දෙයි. අයහපත දැක එය වැළැක්වීමෙන් තොරව නිහඬව සිටීමේ දඬුවම, ධනය, ජීවිත හා භෝගවල අඩුවීම් මඟින් මෙලොවදීම ඉක්මනින් පැමිණිය හැකිය.”
අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි:
وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً
“ඔබලා අතරින් අපරාධ කළවුන්ට පමණක් විශේෂයෙන් බලපාන්නේ නැති විපතක් පිළිබඳවද ඔබලා ප්‍රවේශම් වන්න.” (අල්-අන්ෆාල් 8:25)
හාෆිල් ඉබ්නු කසීර් رحمه الله මෙසේ පැවසීය:
“මෙම වැකිය පිළිබඳ ඉබ්නු අබ්බාස් තුමාගෙන් වාර්තා වූ විවරණයක මෙසේ සඳහන් වේ: ‘විශ්වාස කළවුන් අතර අයහපත සිදුවෙමින් තිබියදී එය පිළිගෙන නිහඬව නොසිටින ලෙස අල්ලාහ් ඔවුන්ට අණ කළේය. එසේ නොකළහොත් අල්ලාහ් ඔවුන් සියල්ලන්ටම දඬුවම පහළ කරනු ඇත.’ මෙය ඉතාමත් යහපත් විවරණයකි.”
විද්වත් අස්-සඅ්දී رحمه الله මෙසේ පැවසීය:
“එම විපත අසාධාරණකම් කරන තැනැත්තාට පමණක් නොව, අන් අයටද බලපානු ඇත. අසාධාරණකම් ප්‍රසිද්ධියේ සිදුවෙමින් තිබියදී ඒවා වැළැක්වීමට කටයුතු නොකරන්නේ නම්, එහි දඬුවම එය සිදු කළ තැනැත්තාටත් අනෙක් අයටත් පොදුවේ බලපානු ඇත.
මෙම විපතෙන් ආරක්ෂා විය හැක්කේ අයහපත වැළැක්වීමෙන්, දුෂ්ටයන් හා දූෂණය පතුරුවන්නන් මර්දනය කිරීමෙන් සහ හැකි සෑම ආකාරයකින්ම ඔවුන්ට පාපකර්ම හා අසාධාරණකම් කිරීමට ඉඩ නොදීමෙනි.”
හුදයිෆා ඉබ්නු අල්-යමාන් رضي الله عنه තුමා මෙසේ වාර්තා කළේය. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පැවසූහ:
“මාගේ ජීවිතය කාගේ අතෙහි තිබෙන්නේද, ඔහු මත දිවුරා කියමි! ඔබලා අනිවාර්යයෙන්ම යහපත අණ කළ යුතුය; අයහපත වැළැක්විය යුතුය. එසේ නොකළහොත් අල්ලාහ් තමන්ගෙන් වූ දඬුවමක් ඔබලා වෙත එවීමට ඉතා ආසන්නය. ඉන්පසු ඔබලා ඔහුගෙන් ප්‍රාර්ථනා කළද, ඔබලාට පිළිතුරු නොලැබෙනු ඇත.”
[වාර්තා කළේ අත්-තිර්මිදි විසිනි. මෙය හසන් හදීසයක් බව ඔහු පැවසීය.]
අල්-මුබාරක්ෆූරී මෙහි අර්ථය මෙසේ පැහැදිලි කළේය:
“අල්ලාහ් මත දිවුරා කියන්නේ, කරුණු දෙකෙන් එකක් අනිවාර්යයෙන්ම සිදුවනු ඇති බවයි. එනම්, ඔබලා යහපත අණ කර අයහපත වැළැක්වීම හෝ ඔබලාගේ රබ් වන අල්ලාහ් දඬුවම පහළ කිරීම යන දෙකෙන් එකකි.
දඬුවම පහළ වූ පසු එය ඔබලාගෙන් ඉවත් කරන ලෙස කරන ප්‍රාර්ථනාවට පිළිතුරු නොලැබීමද සිදුවිය හැකිය. මෙම කරුණු දෙක එකවර එකට නොපවතී. ඔබලා යහපත අණ කර අයහපත වැළැක්වීමට කටයුතු කරන්නේ නම් දඬුවම නොපැමිණෙනු ඇත. එසේ නොකරන්නේ නම් මහත් දඬුවමක් පැමිණෙනු ඇත.”
අබූ බක්ර් رضي الله عنه තුමාගෙන් තවත් වාර්තාවක අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පැවසූ බව සඳහන් වේ:
“මිනිසුන් යම් අයහපතක් දැක එය වෙනස් කිරීමට කටයුතු නොකරන්නේ නම්, අල්ලාහ් ඉතා ඉක්මනින් තම දඬුවමෙන් ඔවුන් සියල්ලන්ම ආවරණය කරනු ඇත.”
[වාර්තා කළේ ඉමාම් අහ්මද් විසිනි. අල්-අල්බානි විසින් සහීහ් අල්-ජාමිඃ හි 1974 වන අංකය යටතේ මෙය සහීහ් බව තහවුරු කර ඇත.]
උබයිදුල්ලාහ් ඉබ්නු ජරීර් තම පියා رضي الله عنه තුමාගෙන් වාර්තා කළේය. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පැවසූහ:
“යම් සමාජයක පාපකර්ම සිදු කරන පුද්ගලයන්ට වඩා, එම පාපකර්ම නොකරන පුද්ගලයන් සංඛ්‍යාවෙන් වැඩිව හා බලයෙන් ශක්තිමත්ව සිටියත්, ඔවුන් එම පාපකර්ම වැළැක්වීමට කටයුතු නොකරන්නේ නම්, අල්ලාහ් ඉතා ඉක්මනින් තම දඬුවමෙන් ඔවුන් සියල්ලන්ම ආවරණය කරනු ඇත.”
[වාර්තා කළේ අබූ දාවූද් විසිනි. අල්-අල්බානි විසින් අස්-සිල්සිලතුස් සහීහා හි 3353 වන අංකය යටතේ මෙය සහීහ් බව තහවුරු කර ඇත.]
තමන්ට හැකි පමණින් යහපත අණ කිරීම හා අයහපත වැළැක්වීම
යහපත අණ කිරීම හා අයහපත වැළැක්වීම සිදු කළ යුත්තේ තමන්ට හැකි පමණිනි.
අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පැවසූහ:
“ඔබලා අතරින් යමෙක් අයහපතක් දුටුවේ නම්, ඔහු එය තම අතින් වෙනස් කළ යුතුය. එසේ කිරීමට නොහැකි නම් තම දිවෙන් එය වෙනස් කළ යුතුය. එසේ කිරීමටද නොහැකි නම් තම හදවතින් එය පිළිකුල් කළ යුතුය. එය ඊමානයේ දුර්වලම මට්ටමයි.”
[වාර්තා කළේ ඉමාම් මුස්ලිම් විසිනි.]
යහපත අණ කරන පුද්ගලයා සම්පූර්ණයෙන්ම යහපත් තත්ත්වයක සිටිය යුතුය යන්න කොන්දේසියක් නොවේ.
ඉමාම් නවවී رحمه الله මෙසේ පැවසීය:
“විද්වතුන් පවසා ඇත්තේ, යහපත අණ කරන හා අයහපත වැළැක්වීමට කටයුතු කරන පුද්ගලයා තමන් අණ කරන සියල්ලම පිළිපදින, තමන් තහනම් කරන සියල්ලෙන්ම වැළකී සිටින, සම්පූර්ණ තත්ත්වයක සිටින අයෙකු වීම කොන්දේසියක් නොවන බවයි.
ඔහු තමන් අණ කරන යම් දෙයක් සම්බන්ධයෙන් අඩුපාඩු සහිතව සිටියද, යහපත අණ කිරීම ඔහුට අනිවාර්යය වේ. තමන් තහනම් කරන දෙයක නිරතව සිටියද, අයහපත වැළැක්වීමද ඔහුට අනිවාර්යය වේ.
මන්ද, ඔහුට ඉටු කළ යුතු වගකීම් දෙකක් තිබේ: එකක් තමන්ටම යහපත අණ කර අයහපතෙන් වැළකී සිටීමයි. අනෙක අන් අයට යහපත අණ කර අයහපතෙන් වැළැක්වීමයි. මෙම වගකීම් දෙකෙන් එකක් ඉටු කිරීමට ඔහු අසමත් වූ පමණින් අනෙකද අතහැර දැමීමට ඔහුට අවසර ලැබෙන්නේ කෙසේද?”
නැවක සිටින පිරිසක් වැනි සමාජය
මෙලොව ජීවත්වන මිනිසුන් නැවක සිටින පිරිසක් වැනිය. ඔවුන් සියලුදෙනාම ආරක්ෂිතව හා සාමයෙන් ගොඩබිමට ළඟා වීමට කැමැත්තෙන් සිටිති.
නමුත් ඔවුන් අතර බුද්ධිමත්ව කටයුතු කරන අයද, අනුවණ ලෙස කටයුතු කරන අයද සිටිති. අනුවණ පුද්ගලයන් නැව තුළම එවැනි ක්‍රියා සිදු කිරීමට කැමති විය හැකිය. ඒවා නිසා ඔවුන්ටත් ඔවුන් සමඟ සිටින අනෙක් සියලුදෙනාටත් විනාශය අත්විය හැකිය.
එවැනි අවස්ථාවක බුද්ධිමත් පුද්ගලයන් ඔවුන්ව වැළැක්වීමටත්, ඔවුන්ගේ අත්වලින් එම ක්‍රියා නතර කිරීමටත් කටයුතු නොකළහොත් සියල්ලෝම විනාශයට පත්වෙති. නමුත් ඔවුන් එසේ වැළැක්වීමට කටයුතු කළහොත් සියල්ලෝම ගැලවෙති.
නුඃමාන් ඉබ්නු බෂීර් رضي الله عنه තුමාගෙන් වාර්තා වේ. නබිතුමා ﷺ මෙසේ පැවසූහ:
**“අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් රැකීමට කටයුතු කරන පුද්ගලයාගේත්, එම සීමාවන් උල්ලංඝනය කරන පුද්ගලයාගේත් උපමාව නැවක් සඳහා දාදු දමා තමන්ගේ ස්ථාන තෝරාගත් පිරිසකගේ උපමාව වැනිය. ඔවුන්ගෙන් සමහරුන්ට නැවේ ඉහළ කොටසද, තවත් සමහරුන්ට පහළ කොටසද හිමි විය.
පහළ කොටසේ සිටි අයට ජලය ලබාගැනීමට අවශ්‍ය වූ විට, ඉහළ කොටසේ සිටි අය පසුකර යාමට සිදු විය. එවිට ඔවුහු මෙසේ පැවසූහ: ‘අපට හිමි කොටසේ සිදුරක් සාදාගනිමු. එවිට අපට ඉහළින් සිටින අයට කරදරයක් සිදු නොවනු ඇත.’
ඔවුන් කැමති දේ කිරීමට ඉඩදී ඔවුන්ව නොවැළැක්වුවහොත්, සියල්ලෝම විනාශයට පත්වෙති. නමුත් ඔවුන්ව වැළැක්වුවහොත්, ඔවුන් ද ඇතුළුව සියල්ලෝම ගැලවෙති.”**
[වාර්තා කළේ අල්-බුහාරි හා මුස්ලිම් යන දෙදෙනාම විසිනි.]
විද්වත් ඉබ්නු උසයිමීන් رحمه الله මෙසේ පැවසීය:
“මිනිසුන් මෙම අනුවණ පුද්ගලයන්ටත් ඔවුන්ගේ පාපකර්මවලටත් ඉඩදී නිහඬව සිටියහොත්, ඔවුන් සියල්ලෝම විනාශයට පත්වෙති. නමුත් ඔවුන්ව වැළැක්වීමට කටයුතු කළහොත්, සියල්ලෝම ගැලවෙති.”
හෆිස් ඉබ්නු හජර් رحمه الله මෙසේ පැවසීය:
“අල්ලාහ්ගේ සීමාවන් ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන්, ඒවා ක්‍රියාත්මක කළ පුද්ගලයාටත්, ඒවාට යටත් කරනු ලැබූ පුද්ගලයාටත් ගැලවීම ලැබේ. එසේ නොවුවහොත්, පාපකර්මය කළ පුද්ගලයා එම පාපය නිසා විනාශයට පත්වන අතර, එය පිළිගෙන නිහඬව සිටි පුද්ගලයාද එයට එකඟ වූ නිසා විනාශයට පත්වේ. යහපත අණ කිරීම අතහැර දැමීම නිසා දඬුවමට සුදුසු වීමද මෙයින් පැහැදිලි වේ.”
2. පාපකර්ම හා අල්ලාහ්ට අවනත නොවීම අත්හැරීම
අල්ලාහ් මෙසේ පවසයි:
وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
“මෙලොව හා පරලොව තුළ අල්ලාහ්ගේ فضلය (අනුග්‍රහය) හා ඔහුගේ කරුණාව ඔබලා කෙරෙහි නොතිබුණේ නම්, ඔබලා එහි නිරත වූ දේ හේතුවෙන් මහත් දඬුවමක් ඔබලාට අත් වනු ඇත.” (අන්-නූර් 24:14)
ඉබ්නු උසයිමීන් رحمه الله මෙම ආයතයෙන් ලබාගත හැකි පාඩමක් ලෙස මෙසේ පැවසීය:
“මිනිසුන් අතර පාපකර්මයක් ප්‍රසිද්ධව පැතිරීම, පොදු දඬුවමක් පැමිණීමට හේතුවක් වන බව මෙම ආයතයෙන් පැහැදිලි වේ. අල්ලාහ්ගේ ප්‍රකාශය මෙයට සාක්ෂියකි:
لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ
‘ඔබලා එහි නිරත වූ දේ හේතුවෙන් මහත් දඬුවමක් ඔබලාට අත් වනු ඇත.’”
අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පැවසූහ:
“මිනිසුන් තමන්ගේම වැරදි නිසා දඬුවමට සුදුසු වන තෙක් ඔවුන් විනාශයට පත් නොවනු ඇත.”
[වාර්තා කළේ අබූ දාවූද් හා ඉමාම් අහ්මද් විසිනි. අල්-අල්බානි විසින් සහීහ් අල්-ජාමිඃ හි 5231 වන අංකය යටතේ මෙය සහීහ් බව තහවුරු කර ඇත.]
අන්-නිහායා ග්‍රන්ථයේ මෙසේ පැහැදිලි කර ඇත:
“ඔවුන්ගේ පාපකර්ම හා අඩුපාඩු වැඩි වී දඬුවමට සුදුසු වන තෙක් ඔවුන් විනාශයට පත් නොවනු ඇත.”
සයිනබ් බින්ත් ජහ්ෂ් رضي الله عنها තුමිය මෙසේ වාර්තා කළාය:
“මම අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ ගෙන් මෙසේ ඇසුවෙමි: ‘අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි! අප අතර යහපත් පුද්ගලයන් සිටියදීත් අප විනාශයට පත්වන්නේද?’
එතුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ:
‘ඔව්, දුෂ්ටකම හා පාපකර්ම බහුල වූ විට.’”
[වාර්තා කළේ අල්-බුහාරි හා මුස්ලිම් යන දෙදෙනාම විසිනි.]
ඉමාම් නවවී رحمه الله මෙසේ පැවසීය:
“මෙම හදීසයේ අර්ථය වන්නේ, දුෂ්ටකම හා පාපකර්ම බහුල වූ විට පොදු විනාශයක් සිදුවිය හැකි බවයි.”
විද්වත් ඉබ්නු බාස් رحمه الله මෙසේ පැවසීය:
“එනම්, පාපකර්ම බහුල වූ විට විනාශය සියල්ලන්ටම පොදුවේ බලපානු ඇත. අල්ලාහ්ගේ සහාය නොමැතිව කිසිදු ශක්තියක් හෝ බලයක් නැත.”
නොසලකා නොහැරිය යුතු පාපකර්ම: පොලී හා සල්ලාලකම
නොසලකා හැරිය යුතු නොවන පාපකර්ම අතර පොලී ගැනීම සහ සල්ලාලකමද ඇතුළත් වේ. මෙම පාපකර්ම සමාජයක් තුළ ප්‍රසිද්ධව පැතිරීම, එම සමාජයට දඬුවමක් පැමිණීමේ පෙරනිමිත්තක් විය හැකිය.
ඉබ්නු අබ්බාස් رضي الله عنهما තුමාගෙන් වාර්තා වේ. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පැවසූහ:
“යම් ගම්මානයක සල්ලාලකම හා පොලී ගැනීම ප්‍රසිද්ධව පැතිරී ගියහොත්, එහි වැසියන් අල්ලාහ්ගේ දඬුවම තමන්ටම සුදුසු කරගෙන ඇත.”
[වාර්තා කළේ අත්-තබරානි හා අල්-හාකිම් විසිනි. විද්වත් අල්-අල්බානි විසින් සහීහ් අල්-ජාමිඃ හි 679 වන අංකය යටතේ මෙය සහීහ් බව තහවුරු කර ඇත.]
විශ්වාසවන්ත මව්වරිය වන ආයිෂා رضي الله عنها තුමිය වාර්තා කළේ, සූර්යග්‍රහණය සිදු වූ අවස්ථාවේදී අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ ජනතාව සමඟ සලාතය ඉටු කර, පසුව ඔවුන් වෙත හැරී දේශනයක් කළ බවයි. එහිදී එතුමාණෝ මෙසේද පැවසූහ:
“මුහම්මද්ගේ සමූහයෙනි! අල්ලාහ්ට වඩා තම දාසයා හෝ තම වහල් කාන්තාව සල්ලාලකමේ නිරත වීම පිළිබඳව දැඩි අකමැත්තක් දක්වන කිසිවෙක් නැත.”
[වාර්තා කළේ අල්-බුහාරි හා මුස්ලිම් යන දෙදෙනාම විසිනි.]
ෂෙයික් අබ්දුර්රහ්මාන් ඉබ්නු සාලිහ් අද්-දුහයිෂ් මෙසේ පැවසීය:
“මෙම දේශනයේදී සල්ලාලකම විශේෂයෙන් සඳහන් කිරීමෙන් අදහස් වන්නේ, සල්ලාලකම සිදුවීමත් එය නොසලකා හැරීමත් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට හේතු වන බවයි.
සමාජයක් තුළ සල්ලාලකම පැතිරී ගියහොත්, එය අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණීමේ අනතුරු ඇඟවීමක් වේ. එම පොදු දඬුවම එම පාපය කළ අයට පමණක් නොව, එය සිදු නොකළ නමුත් ඒ පිළිබඳව නිහඬව සිටි, එය පිළිගත් හා නොසලකා හැරිය අයටද බලපානු ඇත.”
3. අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ ජිහාද් කිරීම
අබූ බක්ර් رضي الله عنه තුමාගෙන් වාර්තා වේ. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පැවසූහ:
“යම් පිරිසක් ජිහාද් කිරීම අත්හැර දැමුවහොත්, අල්ලාහ් ඔවුන් සියල්ලන්ටම දඬුවමක් ලබා දෙනු ඇත.”
[අල්-අල්බානි විසින් අස්-සිල්සිලතුස් සහීහා හි 2663 වන අංකය යටතේ මෙය සහීහ් බව තහවුරු කර ඇත. අත්-තබරානි විසින් අල්-අව්සත් ග්‍රන්ථයේ මෙය වාර්තා කර ඇත.]
4. සමාජයේ යහපත් පුද්ගලයන් සිටින නිසා දඬුවමෙන් සුරක්ෂිත යැයි නොසිතීම
සමාජයක් තුළ යහපත් පුද්ගලයන් සිටින පමණින් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් සුරක්ෂිත යැයි සිතීම සුදුසු නොවේ. යහපත් පුද්ගලයන් සිටියද දඬුවම පැමිණිය හැකිය.
ආයිෂා رضي الله عنها තුමියගෙන් වාර්තා වේ. අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන් ﷺ මෙසේ පැවසූහ:
“පොළොව මත අයහපත ප්‍රසිද්ධව පැතිරී ගිය විට, එහි යහපත් පුද්ගලයන් පිරිසක් සිටියද අල්ලාහ් එහි වැසියන් වෙත තම දඬුවම පහළ කරනු ඇත. එවිට අනෙක් මිනිසුන්ට අත් වූ දේ ඔවුන්ටද අත්වනු ඇත. පසුව ඔවුහු අල්ලාහ්ගේ කරුණාව හා සමාව වෙත නැවත යොමු කරනු ලබති.”
[වාර්තා කළේ ඉමාම් අහ්මද් විසින් අල්-මුස්නද් ග්‍රන්ථයේය. අල්-අල්බානි විසින් සිල්සිලතුල් අහාදීසිස් සහීහා හි 1372 වන අංකය යටතේ මෙය සහීහ් බව තහවුරු කර ඇත.]
ආයිෂා رضي الله عنها තුමියගෙන් තවත් වාර්තාවක මෙසේ සඳහන් වේ:
“මම මෙසේ ඇසුවෙමි: ‘අල්ලාහ්ගේ දූතයාණෙනි! අල්ලාහ් පොළොවේ වැසියන් වෙත තම දඬුවම පහළ කරන විට, ඔවුන් අතර යහපත් පුද්ගලයන් සිටියහොත්, ඔවුන්ටත් අනෙක් අය සමඟ විනාශය අත්වන්නේද?’
එතුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ:
‘ආයිෂා! අල්ලාහ් තම දඬුවමට ලක් කිරීමට නියමිත ජනතාව වෙත දඬුවම පහළ කරන විට, ඔවුන් අතර සිටින යහපත් පුද්ගලයන්ටද එම දඬුවම බලපානු ඇත. නමුත් පසුව ඔවුන්ව නැවත නැඟිටුවනු ලබන්නේ ඔවුන්ගේ අභිප්‍රායන් අනුවය.’”
[වාර්තා කළේ ඉබ්නු හිබ්බාන් විසිනි. අල්-අල්බානි විසින් අස්-සිල්සිලතුස් සහීහා හි 2693 වන අංකය යටතේ මෙය සහීහ් බව තහවුරු කර ඇත.]
